Blog 1 Roode Bioscoop

Dierbare vrienden,

We beginnen maar even met slecht nieuws. Er zijn flinke uitzaaiingen gezien op de laatste scan. Gewoon vette pech. Ik had er een maand lang enorm de pest over in en ik moet wennen aan de zwaardere medicatie. Dat wennen begint te komen al zal ik qua energie en hoeveelheid werk nog een stap terug moeten doen. Het goede nieuws is dat u nog niet van mij af bent. De knop gaat om en ik ga nog mooie dingen maken met al die geweldige muzikanten en acteurs om mij heen. Zij slepen me door de donkere dagen heen. En u natuurlijk ook vermits u blijft komen. Zo, dat was het slechte nieuws. Klaar.

FELIX RB 3 website

Vorige maand kreeg ik van mijn voormalige compagnon een stapeltje foto’s uit de begintijd van de Roode Bioscoop. Mijn geheugen heeft geen plaats voor exacte data, nooit gehad overigens, dat u niet denkt dat ik dementerend ben. Toch denk ik zeker te weten dat het 1979 of 1980 was. In elk geval was de foyer  verhuurd aan een gokautomatenuitbater en was er geen directe verbinding tussen de zaal en de foyer. Halverwege de jaren 80 kwam de voorkant, nu dus de foyer, leeg en hebben we die erbij gehuurd. En toen pas bleek dat Haarlemmerplein nr 7 in de jaren 10 van de vorige eeuw een bioscoop is geweest. We vonden tekeningen op de muur met ‘kassa’ en zo’n klassiek wijzend vingertje. Bovendien ontdekten we de half verdoken letters op de gevel ROODE BIOSCOOP. Tussen de jaren 20 en de jaren 80 was de Bioscoop van alles maar (nog) geen (bioscoop)theater. Trouwens gokautomatenuitbater dat is toch wel een bijzonder mooi woord als je dat zo ziet staan! Mijn compagnon uit die tijd en nog voor vele jaren was Stef van den Eijnden, medeoprichter van Theatergroep Flint en ook intensief betrokken bij de eerste schreden om van de Roode Bioscoop een avontuurlijk theater te maken voor muziek, theater en poëzie.
In die spannende begintijd organiseerden we op zondagen voorstellingen met korte optredens door beginnende muzikanten en theatermakers. O.a. Carel Kraaijenhof kwam langs met een trio trekzakspelers! En wijzelf natuurlijk ook met korte theaterteksten (o.a. Gombrowitsch, Beckett en Pinter) en onze eigen fijne liedjes. Omdat de foyer dus nog niet van ons was kwam het publiek binnen via een stoffelig en vochtig gangetje aan de Vinkenstraat. En we waren bekend onder de naam De Vinkenhof! Haha, hoe oubollig klinkt dat nu. Maar het was wel fijn daar, in de luwte konden we schaven aan ons repertoire en er was ook nog eens publiek voor. Ook de straatvoorstellingen van Flint (toen nog Gebroeders Flint) maakten we in dat fijne zaaltje.
Voordat wij er in trokken was er een keur aan bedrijfjes actief. De eerder genoemde gokautomatenexploitant, maar ook een bloemenzaak, groenteboer, lampenfabriek en zelfs een dansschool. Beetje bij beetje kwam de historie van de Roode Bioscoop aan het licht. En toen we de naam Roode Bioscoop weer op de gevel hadden geplaatst kwamen er geregeld gemeenteambtenaren langs om te controleren of er seksfilms werden vertoond. Heel klassiek, wij repeterend aan een extravagante show met travestieten en degenslikkers, en dan bezoek van twee ambtenaren met regenjas en gleufhoed. Bijzonder lachwekkend allemaal, zeker als de ambtenaren ook de humor van de situatie inzagen.
Trouwens, in die begintijd vertoonden we ook regelmatig (stomme) films, de klassieke Laurel en Hardy, Buster Keaton, Charlie Chaplin et cetera.
Ik zal u komende weken blijven informeren over die goeie ouwe tijd, haha.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

September blog

IMG_4539

Dierbare Vrienden en Liefhebbers,

In Twente is me deze zomer nog iets opgevallen. Bomen. Ja bomen. Maar niet zomaar bomen, hele grote bomen, en ook hele kleine, maar zo te zien bomen die gekoesterd en vertroeteld worden. Zoals het behoort. Rondom veel bomen in weilanden was een stevig hek geplaatst. De oude bomen worden daardoor  nog majestueuzer, de kleinere krijgen de kans om ongestoord uit te groeien tot reuzen.

Ik heb de omtrek van een dezer woudeiken gemeten. Voor de stam zijn vier volwassen mannen nodig om die te omvatten, voor het bladerdak had ik 17 stappen nodig vanaf de stam. Hoe groot die omtrek dan daadwerkelijk is laat ik aan u over, ik ben nooit een rekenwonder geweest.

Is een boom trouwens ook cultuur waar je niks aan hebt? Het schijnt dat minister! Wiebes daar in Zomergasten niets over te melden had. Prima, doodzwijgen is de beste remedie voor dat stuk onbenul.

Los van de milieuaspecten zijn bomen in het algemeen zo ontzettend mooi, daar moeten we respect en vooral liefde voor opbrengen. Struiken trouwens ook, en wat te denken van zoiets simpels als een klimop. Tegen mijn huis groeit er een. Heel slecht voor de gevel zegt de schilder maar afgelopen jaren heb ik de klimop niet gesnoeid en zijn goddelijke gang laten gaan. Los van de ruige schoonheid die een groene gevel biedt is het ook nog eens enorm aantrekkelijk voor honingliefhebbers. In het voorjaar zat mijn hele gevel barstensvol bijen en vlinders en nu de klimop vruchten draagt, kleine blauwe besjes, zijn de duiven dag en nacht in de weer om dat op te peuzelen. Ik ben geen liefhebber van stadsduiven, ook wel schijlijsters genoemd, maar dit is toch een onverwacht genoegen.

Wist u trouwens dat een flinke boom jaarlijks een halve straat van zuurstof voorziet. Allen al daarom moeten bomen gekoesterd, desnoods geknuffeld worden maar vooral gewoon door laten groeien. In de stad voor de broodnodige zuurstof, in het weiland schaduw voor de koeien en in alle andere voorkomende gevallen gewoon omdat bomen zo intens mooi zijn.

In oktober ga ik kijken hoe mijn woud in Ierland zich deze zomer heeft gehouden. Ook in Ierland was het extreem droog en ik had in het voorjaar nog flink wat struiken en bomen geplant, o.a. een stuk of vijf vlierstruiken, dus ik ben heel benieuwd of die zijn aangeslagen. In Brekkelenkamp (Twente) heb ik trouwens deze zomer een viertal jonge notenbomen geschaakt (met permissie) en die moet ik naar Ierland zien te krijgen. Maar hoe? Zal ik ze gewoon in mijn koffer stoppen met wat natte kranten er om heen? Wie heeft/geeft een goed advies?

Een slechte gewoonte heb ik namelijk (nog) niet afgezworen: vliegen.
Als ik ooit echt minder ga werken ga ik weer met de trein en de boot. Duurt wel een stuk langer en ook veel prijziger maar eigenlijk veel relaxter. Met het vliegtuig word je in anderhalf uur naar een andere cultuur getorpedeerd. Dat is  eigenlijk niet te harden los van de zwaar vervuilende milieueffecten. En dan heb ik het nog niet over de vliegtuigen die je in een ommezien naar de andere kant van de wereld schieten. Terug naar de zeilboot uit de 17de eeuw! Haha. Ach ik heb boter op mijn hoofd maar gelukkig ook eelt op mijn ziel. Maar eerlijk waar dit kan toch niet zo doorgaan?

Desalniettemin wens ik u een onstuimige en fijne nazomer toe.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Hoogzomerblog

druppel

Dierbare Vrienden en Liefhebbers,

Eindelijk dan tijd voor een heus hoogzomerblog. Er is zoveel gebeurd de afgelopen weken en eigenlijk alles met een positieve vibe.

Victoria staat nu in de ijskast, we hebben een geweldig toernooi gehad. In Brabant, Gelderland en Noord Holland en bijna overal volle zalen.

Deze week sluit Flint het seizoen af met de allerlaatste voorstelling ven het New Flint Poetry Orchestra. Zondag de 8ste juli 16.00u in de Roode Bioscoop. Ik raad u aan even binnen te wippen, de zon blijft heus nog wel even voor ons schijnen. Bovendien laten wij uw harten sneller kloppen bij de schitterende arrangementen die Marko Bonarius en Saskia Meijs hebben gemaakt bij deze bloemlezing van internationale poëzie. We hebben goud in handen met ons kleine orkest van lage strijkers.

Er werd de afgelopen weken gevraagd om ‘n Pikketanissie nog eens in de Roode Bioscoop te gaan doen en wellicht komt er in september een klein Jordaan Festival in de Roode Bioscoop met ’n Pikketanissie als hoofdmenu. Er staat volgend seizoen veel moois op het programma en daarvoor kunt u de website van Flint (en de Roode Bioscoop) raadplegen. De voorstelling rond het werk van Lucebert komt in het najaar bv terug.

Volgende week gaan we op vakantie in Nederland. Met een paar zeer goede vrienden gaan we onze oostgrens bereizen. Een klein konvooi van min of meer antieke woonwagens gaat de grens inspecteren! Ik heb wel eens oostelijk van Enschede gespeeld in een boerderij-theater vlak bij de Duitse grens en ik vond het daar betoverend mooi. En vooral heel fijn stil. Waar vind je nog stilte in Nederland? Langs de oostgrens hopelijk.

Een eerdere ervaring aan de grens ergens in Limburg liep 30 jaar geleden bijna faliekant af. We stonden in midden Limburg aan de grens en werden nota bene door de Duitsche politie gemaand op te rotten! In Duitslimburgs dialect probeerden deze Duitse agenten ons klein woonwagenpark te verwijderen.

Tevergeefs, want ook met de hulp van de inderhaast opgetrommelde Nederlandse agenten hielden we voet bij stuk. Daar ook hoorde ik het verbijsterende relaas van een ex- mijnwerker met zware stoflongen. Hij kwam buurten en sprak de onvergetelijke woorden: Ik ben de tijd aan het doodmaken! Die uitdrukking had ik nooit eerder gehoord en ik schrok er van. Vooral omdat de man vertelde dat zijn dagen waren geteld wegens die stoflongen. Nogal tragisch. Later leerde ik dat er meer mensen zijn die hun leven hier op aarde zodanig interpreteren. De tijd doodmaken. Hoe afschuwelijk.

Ik heb de dood in de ogen gezien maar nooit heb ik me aangetrokken gevoeld tot die treurige gedachte om de tijd te vermoorden. Nog elke dag, elke minuut ben ik me bewust van de heerlijkheid van dit aards bestaan. Tuurlijk komt daar voor iedereen ooit een eind aan maar mijn motto is: Elke minuut van iedere dag dat je leeft moet ten volle geleefd worden. Dat lukt me best aardig, haha. En ik geniet er ook nog eens intens van.

Super om te ervaren dat mijn opvolgers bij de Roode Bioscoop de goede culturele werken vol energie en met bevlogenheid invullen. Chapeau!

Dierbare vrienden, ik groet u voor nu en in augustus gaat het volle (culturele) leven van mijn en Flint weer een nieuwe uitdagende fase in.

Fijn zomer.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint