Dit is de weblog van Felix Strategier, artistiek leider van Theatergroep Flint en vanaf januari 2017 ex-spullenbaas van de Roode Bioscoop. Zo goed als wekelijks deelt hij zijn bloedeerlijke ongezouten mening met dit digitale dagboek, en met u. Hij blogt over bevindingen, frustraties en schrijft soms een roddel op, of deelt een memorabel moment.

Volg ons en vind ons leuk:

Een Victoriaans Blog

Dierbare vrienden,

Het zit even niet mee, fysiek dan. VICTORIA ‘de voorstelling’ ging afgelopen donderdag uit. Die eerste keer met publiek was licht gespannen maar eindigde feestelijk. En dus vol goede moed naar de première op zaterdag. Vrijdag rustig aan gedaan, gezwommen in de vaart bij de boerderij van Katja in Beets en ontbeten. Eigenlijk alles klaar voor een paar prachtige voorstellingen. Totdat ik een onverhoedse beweging maakte. Knak, daar lag ik op mijn knieën. Op zich is knielen een beweging die ik al duizenden keren gemaakt heb, mede dankzij mijn katholieke opvoeding en dito kerkgang. Deze knieling was echter onvrijwillig en totaal niet gewenst. Eerst maar even liggen en hopen op een wonder. Ik heb vaker met dit bijltje gehakt maar ook voelde ik dat het deze keer menens was. Ondanks de dagelijkse oefeningen van buik en rugspieren schiet het er 2 tot 3 keer per jaar toch in. Meestal snel weer op de been, dankzij die oefeningen. Nu dus serieuze ellende. Je wil toch proberen te spelen en ik heb in de loop van de dag allerlei hulp gekregen maar het mocht niet baten. Uiteindelijk de verstandige beslissing genomen om af te gelasten, niemand zit te wachten op een voorstelling op halve kracht en gelukkig waren de bezoekers ’s avonds welwillend en begripvol. Dank daarvoor. Vrijdag gaan we er weer voor. Ik ben beretrots op VICTORIA, het is aardig in de buurt gekomen van wat ik ervan hoopte en het werken eraan is een fijn creatief proces gebleken. Maar wat bazel ik allemaal, u gaat het straks zelf allemaal beleven en beoordelen.

pechvogel

Van hogerhand was mij trouwens gevraagd om een blog te schrijven zonder vogels in de hoofdrol. Tot nu toe is dat gelukt!

Vanavond ga ik naar Hilversum voor een lang interview met Hijlco Span. Ik geloof van 21.oo tot 22.oou op Radio 5. Als u afstemt dan hoort u veel meer over VICTORIA en andere zaken. Ik ben een liefhebber van radio en luister dagelijks, vooral des avonds Radio 1.

Naast de serieuze uitdaging om van elk theaterproject een cultureel hoogstandje te maken is het uitermate prettig om te merken dat mijn creatieve partners zulke fijne mensen blijken te zijn. Het worden in de loop van het maakproces vrienden. Sommige zie ik misschien nooit weerom maar nu voelt het als een hechte en warme familie. Juist in mindere tijden, in dit geval mijn fysieke malheur, maakt die hechte band veel goed. Als ik zo nog even doorga heb ik het perfecte format voor een feelgood serie van de EO. Zeker als ik mezelf of anderen aan het snotteren krijg. Ik ben wel een radio-mannetje maar kijk soms ook tv en daar spant tegenwoordig Emo-tv de kroon. Is er iemand vermist of moeten ruziënde familieleden vrede sluiten, zet er een camera op en een gevoelige presentator krijgt de tranen er moeiteloos uit. Wordt dat mijn volgende project?

Het zou zomaar kunnen al zie ik u meewarig nee schudden!

Dag bloemen dag vogels dag lieve mensen.

Er zijn al veel voorstellingen uitverkocht dus reserveer snel op www.theatergroepflint.nl.

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:

The Good, the Bad and the Beautiful

Dierbare Vrienden.

De zomer is losgebarsten en daar geniet ik enorm van. Ik zal niet de enige zijn!
Gisteravond een typisch zomeravondtafereel. Mooi woord en een bizar tafereel.
Ik fiets in de pijp en wordt frontaal aangereden door een sukkelige junk zonder licht, de verkeerde rijrichting, een dikke boom et cetera. Mijn voorwiel dubbel geknakt. Ik ben boos, nee woest want deze fiets is de eerste in mijn leven die ik nieuw heb gekocht. Extra stevige spaken en allerlei extra’s om instrument te vervoeren en decor en kostuum. Nu ja, de junk is aangeslagen : ‘Sorry meneer, ik deed het niet expres’, en meer van dat soort onzin. Grrrr. Hoe kom ik naar huis? Dat hele eind lopen? Er ontstaat een oploopje en ik bel de politie. Intussen is de ‘baas’ van de junk aangekomen op de brommer. Die ziet al snel dat dit niet goed gaat aflopen en ik zeg, met de politie nog aan de lijn: ‘Scheer je weg’. Maar al te graag doen ze dat en ik zeg tegen de politie: ‘Laat maar, ik probeer het zelf op te lossen’.
De waarschijnlijk gestolen fiets van de junk laten ze achter. Nu zit ik met twee fietsen waarvan de mijne zwaar gehavend. Dan duikt een jongeman op die in het café op het plein werkt: ‘Kan ik helpen’? En na wat gesleep met gereedschap en gepruts in het donker heeft die jonge gast het voorwiel van de junkenfiets op de mijne gemonteerd. De resten van die junkenfiets worden door een toevallig passerende kennis meegenomen, zijn eigen fiets was aan vernieuwing toe. De behulpzame jongeman blijkt uit Zuid-Afrika te komen en is een en al hulpvaardigheid. Ik ben verbluft en verblijd door zoveel anonieme liefde. We raken aan de praat en ik besluit hem vandaag een paar cd’s (van mijn Zuid-Afrikaanse shows) te gaan brengen. Ik ben onder de indruk en Richard, zo heet ie, noem ik voortaan Richard Mandela. Naar de grote kleine man die Zuid-Afrika op de kaart  heeft gezet.

marlene_dumas_portrait_of_a_young_nelson_mandela_d5783306gWaar sommige wereldleiders met kinderachtige borstklopperij en nare oneliners hun land Great willen maken zo geeft deze kleine Mandela een uitmuntend voorbeeld van onbaatzuchtigheid en naastenliefde. Mijn God wat heeft de huidige wereld leiders als Mandela nodig, ik mis hem node.
Even later fiets ik verder, zelfs mijn verlichting werkt nog, en op de Ferdinand Bol valt mijn kromme wiel van de bagagedrager en zwiert met gracieuze, koddige bewegingen over het asfalt. En dat lokt weer vrolijk commentaar op van passerende voorbijgangers. Zo eindigt deze avond behoorlijk optimistisch al blijkt even later dat er in Londen weer een aanslag is geweest.
Alle huidige wereldleiders moeten in de leer bij Mandela, dan kan het nog wat worden met deze wereld!
Morgen de laatste repetitieweek voor VICTORIA en zeker na afgelopen repetitiedagen gloort er een prachtige voorstelling. Ik ben er heel blij mee en hoop u straks mee te nemen in de wondere wereld van twee conservatieve boertjes die net als de kleine Mandela in staat zijn om het onverwachte een positieve draai te geven. Er gloort HOOP.
En ik hoop dat u nu direct kaarten gaat bestellen, haha. Voor mensen zonder internet of affiniteit met moderne media is er altijd een telefoonnummer dat u kunt bellen: 0611866262 (Nora Hulsink)

Uw Dienaar,

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:

Stadsgewoel & wegeltjes

Dierbare vrienden,

Het is alweer enige tijd geleden dat u een blog van mij heeft gelezen.
Tussen de repetities van VICTORIA heb ik even de tijd om u op de hoogte te brengen van wat er in mijn hoofd en handen speelt.
Vooraleerst natuurlijk de voorbereidingen voor de nieuwe voorstelling. Het is heerlijk om weer eens op locatie te repeteren en straks te spelen. Ik ben nu twee weken in Beets waar we op 15 juni de eerste voorstelling gaan geven. Fijn tussen de weilanden, de koeien, de sloten en vaarten. Ver weg van het stadsgewoel en in relatieve rust. Sinds afgelopen week ben  ik bevangen door een positieve boost. Alle begin is moeilijk dus ook van dit project maar de vooruitzichten wijzen op een bijzondere avond met geweldige muziek en puntige teksten. Kan bijna niet wachten om u welkom te heten op de boerderijen waar we gaan spelen.
Beets ligt vlak onder Hoorn in een archaïsch landschap met weidse uitzichten en prachtige statige boerderijen. Vorige week heb ik hard gelopen op kleine wegeltjes in de buurt waar eigenlijk bijna niemand komt, een spaarzame zonderling op knallende motorfiets daar gelaten. En na het rennen met een plons in de brede vaart naast mijn tijdelijke onderkomen. Mijn ouwe vertrouwde woonwagen staat naast de boerderij van boerin Katja en daar voel ik me thuis.
Mijn buren zijn futen en snippen en tureluurs en een enkele kiekendief. Geen verkeerd gezelschap voor een liefhebber van gevogelte.
Ondertussen heeft de zomer genadeloos toegeslagen. Geweldig om in de relatieve koelte van Katja’s boerderij te repeteren.
Het begin van de voorstelling is volgens mij nooit eerder vertoond, en ook het eind zal u heugen. Muziek en spel komen samen en zal uw hart verwarmen. Genoeg genoeg, ik ga niet meer verklappen. Behalve dat ik zeer content ben met mijn medespelers en muzikanten.
ooievaar_op_nest_FM4mei2011_007_15
Zondagmiddag rende ik door het Westerpark en ondanks de drukte van de Rollende Keukens zitten de ooievaars nog steeds op hun nest. Hoog boven het stadsgewoel nestelen ze op de schoorsteen van de kinderopvang vlakbij de ingang van het Westerpark. Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy want daar gebeurt het. Sowieso loop ik altijd door de stad met de blik omhoog gericht. En al loop ik al heel wat jaartjes rond in de Jordaan, telkens weer verbaast me de schoonheid van een aparte gevel, een fijn raampje hoog in een gebouw of de vleermuizen die in de avondschemering actief zijn.
Zo beleef ik de stad met verwondering en al ben ik een groot liefhebber van het buitenleven, er is geen stad mooier dan Amsterdam. Dat u het maar weet. Die Rollende Keukens zijn mij een doorntje  in het oog. Weer een ‘ festival’ waar het draait om consumeren, zien en gezien worden. Ik vind het fijn voor al die mensen en ik hoop dat ze genieten maar ik laat deze beker aan mij voorbij gaan. Het worden spannende weken voor de eerste voorstelling en ik ga u vast in Beets zien en anders in de Purmer. Op de site van Flint vindt u alle benodigde informatie.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint