Dit is de weblog van Felix Strategier, artistiek leider van Theatergroep Flint en vanaf januari 2017 ex-spullenbaas van de Roode Bioscoop. Zo goed als wekelijks deelt hij zijn bloedeerlijke ongezouten mening met dit digitale dagboek, en met u. Hij blogt over bevindingen, frustraties en schrijft soms een roddel op, of deelt een memorabel moment.

Volg ons en vind ons leuk:

Mona en de Stijgende Zeespiegel

Dierbare Vrienden,

Hoor de wind waait door de bomen, de blaren vallen in de goot, alle zwaluwen zijn weer terug naar Afrika en er komt een nieuw kabinet. Zijn we blij met de herfst of niet?
Nou ja, ikke wel, mijn moeder placht te zeggen: jij bent een herfstkind. Waarschijnlijk omdat ik zo’n rustig evenwichtig ventje was! Haha.
Er komt dus een nieuw kabinet, helaas gevuld door ouwe zakken en een enkele jongeling. Nieuwe wijn in ouwe zakken of ouwe wijn in nieuwe zakken. Wat is het verschil? Een ding is zeker, cultuur komt er weer bekaaid af. Gijs Scholten van Aschat heeft zich uitgesproken om de bezuinigingen van enkele jaren geleden terug te draaien. Er is toen onder impuls van Halbe Zijlstra van de VVD 200 miljoen bezuinigd op Cultuur en van die 200 miljoen moet 80 miljoen weer worden terug gedraaid. He, waarom niet de volle mep? Overal worden balletjes opgegooid, defensie, onderwijs, zorg en ga zo maar door, iedereen wil meer geld, miljarden zelfs, alleen cultuur moet maar blijven aanmodderen met een veel te klein budget. Een fooi als je het afzet tegen de immense prestaties die Nederlandse culturele instellingen nationaal en mondiaal presteren. Het wordt nondeju tijd dat ook de politiek zich eens realiseert dat die relatief kleine cultuursector met zeer bescheiden middelen wereldprestaties levert.
Met straks het CDA in een kabinet vrees ik voor het ergste. De woordvoerder voor cultuur van het CDA, een zekere Mona Keijzer, schitterende naam trouwens, heeft beweerd dat een dagje aan het strand evenzogoed cultureel interessant kan zijn. En in elk geval gratis. Nou, dankuwel mevrouw Mona, daar zijn wij u als natuurliefhebbers eeuwig dankbaar voor. Gewoon Cultuur opheffen en de zeespiegel stijgt sowieso, dus daar gaan we nog veel plezier aan beleven.

load

Nee, dan de bio-industrie, daar moet geld naar toe, al die arme kippetjes en varkentjes moeten structureel gesteund worden. En al leven ze maar kort, ze behoren wel in luxe te leven. Haha.

Ik had deze zomer een gesprek met een melkveehoudende agrarisch ondernemer. Gigantische stallen met een volledig computer gestuurde bedrijfsvoering. De hoeveelheid voer, het melken allemaal robots. Ik zei, maar koeien horen toch ook een beetje in de wei. Jaja, ze kunnen elke dag naar een aangrenzend weiland maar ze willen niet! En dat was voor hem doorslaggevend: ze willen niet, ze voelen zich in de (gigantische) stal opperbest.
Geweldig antwoord, toch? Een koe die zijn natje en droogje computergestuurd krijgt voorgeschoteld, die heeft toch helemaal geen zin om helemaal naar het eind van de stal te lopen, zo’n halve kilometer! En dan in de wei gras te moeten gaan opslokken met zijn tong. Ga je weg, het ligt hier binnen voor het grijpen denkt die koe. Die is liever lui dan moe. En geef het beest eens ongelijk. Net als zijn varkensvriendjes die op een halve vierkante meter zijn korte leventje slijt. Ach meneer, die varkens vinden het zo heerlijk hier, ik hoor ze nooit klagen, echt nooit.
Lang leve het CDA want die partij staat door dik en dun achter onze nationale trots de BOERENSTAND. Weet u hoeveel subsidie de agrarische sector elk jaar weer incasseert? Kijk maar eens op Google, je schrikt je lam. En dan te bedenken dat we deze zomer een warm pleidooi hebben gehouden voor diezelfde boerenstand middels VICTORIA
Ach mensenlief, maak je niet druk, alles gaat gewoon door.
De oprichting van het NFPO (New Flint Poetry Orchestra) is niet onopgemerkt gebleven. We hebben drie geweldige (laboratorium)concerten gegeven in de Roode Bioscoop. En ja, ik was blij verrast dat we na een (te) korte repetitie-periode al zover waren. Dat beloofd wat voor de toekomst.
En nu naar buiten, de herfstkleuren en geuren opsnuiven en dronken worden van geluk.
Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Poëzie is Kinderspel

Dierbare vrienden,

Zondagmiddag speelden we de allerlaatste VICTORIA in Overijssel bij mijn goede vriend tevens schapenboer Arno. Het was bomvol en er kon geen schaap meer bij in de stal. Ik voelde me een beetje als de herder die zijn kudde koestert maar toch was het nog lang en laat onrustig in Schalkhaar. Dat koesteren werd een dus feestje. Moe maar zeer voldaan dat VICTORIA heeft gezegevierd. Zaterdag kwam een schuchtere boer uit Averlo vragen of er nog kaarten waren! “Henk vond het mooi dus ik wil ook komen, en krijg ik dan korting?”
Dat moeten we hebben, dat zelfs/juist boeren de voorstelling zien en hun fantasie doet prikkelen. Nu effe wachten tot volgend zomerseizoen. Het is mooi geweest. Volgende zomer hopen we de voorstelling weer opnieuw te kunnen brengen op boerderijen in Nederland en langzaam borrelt het plan om de voorstelling naar het Duits te vertalen. Later meer. Mens, wat hadden we de afgelopen week weer prachtweer al is er geen beter weer dan de brandweer! Van de weeromstuit sluipen er teksten uit de voorstelling in mijn eigen repertoire. Nu bezig om twee nieuwe voorstellingen op de rails te zetten. Eerst een megalomaan project rond het net opgerichte NFPO, het New Flint Poetry Orchestra, een uitstalling van internationale teksten met fantastische strijkers. Klassiek qua bezetting maar zeer vooruitstrevend qua arrangementen. Vandaag de eerste repetitie en eind van de maand een drietal laboratorium-voorstellingen in de Roode Bioscoop. Spanning en sensaties gegarandeerd! Nu ook al bezig met het Lucebert-project dat eind december start. ‘Poëzie is Kinderspel’ is de voorlopige werktitel. Wat vind u daarvan? Klinkt dat kinderachtig? So what, Lucebert is altijd een kind gebleven qua tekst en ook qua tekenaar.

56_a_69_72_mei1952_0

Verwondering en verbazing over woorden, over de wereld in zijn algemeen en zijn persoonlijke beslommeringen daarin. Lucebert was een meester in het creëren van nieuwe woorden samengesteld uit bestaande woorden. Leuk werk is dat. Wat vindt u van oorvijgenboomgaard, of zelfs oorvijgenboomgaardierentuinset! Negen woorden die gezamenlijk een nieuw woord vormen. Ik hoop u volgende keer te verrassen met wat speelse nieuwe woordcombinaties van Lucebert zelve. Heb ze nu even niet paraat. Ook heb ik plannen voor komende zomer om weer eens wat langer met muziek en woonwagens op stap te gaan. Het vrije leven combineren met voorstellingen op onverwachte locaties in Duitsland, Tsjechië en Polen. Een lang gekoesterde wensdroom zou daarmee in vervulling gaan. Nieuwe landstreken, nieuwe mensen, nieuwe talen, dat lijkt me heerlijk om volgende zomer mee te vullen. Hopelijk krijg ik naast meester-kok Hein en Boudewijn de dichter des mecaniciens ook nog wat muzikanten mee. En tegen die tijd is mijn Volvo-woonwagen toch wel gerepareerd. Hopelijk zelfs al deze week. Ik zal even op mijn rug moeten krabben om de rekening te voldoen. Maar er vallen vast wat bankbiljetten van mijn rug!

Ik hou u op de hoogte,
Uw dienaar,
Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Het baardmannetje en het vogelpaleis

Dierbare Vrienden,

Het zit er bijna op met VICTORIA en dat is jammer want we hebben veel lol en wij niet alleen. Steeds veel publiek en de meeste toeschouwers zeer enthousiast. Het begin was ongelukkig met een uitgestelde première vanwege mijn halsstarrige rug. Maar sindsdien is het volle kracht vooruit gegaan. Fijn hoor als je iets nieuws bedenkt en het klopt. Afgelopen weekend op het Limburg Festival in Beegden gespeeld. Tot onze grote vreugde beide voorstellingen uitverkocht. En dan te bedenken dat Flint de laatste jaren nauwelijks in Limburg heeft gespeeld. Dat Limburg Festival bestaat al 35 jaar, dat zal de reden zijn dat er zoveel mensen op VICTORIA zijn afgekomen.
Ik ben u trouwens nog het vervolg op de avonturen met de Volvo verschuldigd. De koppeling bleek totaal versleten. Hoe kan dat toch na zestig jaar, haha. Het gaat me wel wat centjes kosten maar die wagen is onvervangbaar en ik ben er enorm aan gehecht, dus dat moet dan maar. De garagisten die er aan werken zijn super gemotiveerd en maken de onderdelen die niet meer te krijgen zijn zelf. Ik had de kapotte wagen voor mijn vakantie noodgedwongen geparkeerd in de polder. Ik ben gestopt bij de eerste de beste boerderij toen het echt niet meer ging en de boerenfamilie daar was heel hartelijk. Ze hadden veel commentaar van buren en boeren gekregen op de Volvo, haha, zoiets zie je niet alle dagen.
Nu maar duimen dat de monteurs hem weer aan de praat krijgen en misschien staat ie as vrijdag alweer op de boerderij bij vriend Arno in Schalkhaar.

Foto-Zomertour
Mijn vakantie in Ierland was top. Na een paar miezerige en frisse dagen schoot de temperatuur omhoog en werd het genieten. Ik heb een vogelpaleis gebouwd met twee verdiepingen, badkamer, eetkamer, douche en dakterras! Ondanks de zomer met toch voedsel in overvloed kwamen er al gauw vinken snoepen van het voer. En dan zit je vergenoegd te koekeloeren bij het ontbijt. Een waar genot en u weet inmiddels dat ik een baardmannetje ben (zonder baard!). Ben wel enorm boos geworden op buurman Jimmie die ongevraagd mijn heg aan de weg heeft gesnoeid. Ik had haar zelf al teruggesnoeid met de hand en was daar zeer content mee. Ze stond vol in bloei en tientallen bijen, hommels en vlinders zoemden er dagelijks vrolijk op los. En toen is er met een monsterlijk apparaat op in gebeukt. Een zwaar gewonde en gehavende heg is alles wat resteert. Jimmie dacht me een plezier te doen met die machinale amputatie maar ik was woedend en hopelijk begrijpt ie nu dat daar de komende jaren niet meer machinaal gesnoeid mag worden. Probleem is dat Jimmie en veel, zo niet alle, boeren in de omtrek volkomen respectloos omgaan met de natuur. Ze halen zoveel mogelijk uit de natuur wat erin zit en verder geen gezeik. Bloemen en bomen voor het plezier of zoals in mijn geval ook voor de vogels, mijn kleinkinderen en de wereld in het algemeen wordt als dwaas bestempeld. Grrrr, ik word weer woest als ik eraan denk!
Het laatste weekend in Ierland zat vol verrassingen. Onze vrienden uit Cappa, County Clare, hebben we ontmoet in Killarney. Na zeven jaar was dat een emotioneel en warm weerzien. Ooit ontmoet tijdens onze eerste reis met de woonwagen en vrienden geworden. En nu kwamen ze met hartverwarmende cadeaux en ontboezemingen over de inspiratie die ze uit mijn/onze manier van leven halen.
Jamie herinnerde zich nog dat ik 15 jaar geleden zijn strandbal had gered. We waren bij de monding van de Shannon (BEAL) aan een strandje en de bal woei in het water van de Shannon die bij Cappa de Oceaan kust. Toen de bal steeds verder van de kust werd geblazen heb ik mij in een oogwenk ontkleed en ben het water in gedoken om de bal te pakken te krijgen. Dat was nog flink zwemmen maar het is me gelukt en daar is ie me nog steeds dankbaar voor.
Jaja, dat schept een band, zeker omdat ik die reddingsactie poedelnaakt heb volbracht. Jamie is inmiddels 19 en prettig eigenwijs net als de hele familie Prendeville. En ja dat is een Ierse naam!
Hopelijk kan ik in oktober nog een weekje derwaarts om mijn landgoed winterklaar te maken. Volgend voorjaar ga ik  wilde bloemen inzaaien tussen de bomen van mijn jungle. Ik hou u op de hoogte en wellicht zie ik u 1 of 3 september in Schalkhaar bij de laatste voorstellingen van VICTORIA dit seizoen.

Uw Dienaar,

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint