Dit is de weblog van Felix Strategier, artistiek leider van Theatergroep Flint en vanaf januari 2017 ex-spullenbaas van de Roode Bioscoop. Zo goed als wekelijks deelt hij zijn bloedeerlijke ongezouten mening met dit digitale dagboek, en met u. Hij blogt over bevindingen, frustraties en schrijft soms een roddel op, of deelt een memorabel moment.

Volg ons en vind ons leuk:

Audubon & Messiaan

Lieve Vrienden,

Sinds kort repeteren we intensief aan een nieuwe conceptuele voorstelling met teksten van Achterberg, Claus, W.B. Yeats, van Ostaijen en andere dichters. En wel met muziek van het N.F.P.O. Het New Flint Poetry Orchestra. Dit orkest is speciaal voor dit project in het leven geroepen. Drie lage strijkers zijn de basis van dit Orkest: altviool (Saskia Meijs), cello (Eilidh Martin) en contrabas (Marko Bonarius).  Aangevuld met de bariton van ondergetekende belooft dit een uniek orkest met een uniek repertoire te worden. De eerste schreden zijn gezet en dat smaakt naar meer. We hopen aan het eind van deze zomer de eerste concerten te geven. In een concertzaal, in de open lucht of bij u thuis.

bass-154546_640Maar eerst gaan we op locatie spelen. Twee boerderijen in Noord-Holland en wellicht één in Overijssel zijn het decor voor een hartverwarmend verhaal over twee oudere boerenbroers die een jong ‘ontspoord’ meisje in huis nemen.

Half april starten de repetities en Lisa de Rooij legt op dit moment de laatste hand aan het script. Half juni zijn de eerste voorstellingen in Beets (NH).
Begin 2018 komt dan ook eindelijk de lang verwachte voorstelling rond het werk van Lucebert. Dit project stond al heel lang op mijn verlanglijstje en het gaat er dus nu echt van komen. Nooit eerder werkte ik met hiphop muzikanten met een jazz-achtergrond en dat gaat straks gebeuren. Ik denk dat de teksten van Lucebert zeer gebaat zijn bij stevige beats en daarnaast zal er een belangrijke rol weggelegd zijn voor het beeldend werk van Lucebert middels een befaamde videast die live beelden projecteert.  Allemaal spannende projecten waar ik vol verwachting naar uitkijk. U ook?
Intussen komt het bestaan op dees aard in alle glorie tot leven. In mijn geval zijn de kleine simpele geneugten des levens op de vingers van een hand te tellen. Elke ochtend een half uurtje in de tuin tussen kwinkelerende roodborstjes, winterkoninkjes en mezen doet wonderen. Zeker als de zon zich even laat voelen. In mijn tuin staat een Italiaanse populier en de zaadjes die zich in de lente vormen zijn elk jaar weer een traktatie voor houtduif, vlaamse gaai en ekster. Er zitten soms wel 12 van die gevleugelde vrienden in de boom te genieten van een feestmaal.
Vogels blij, ik blij, zo simpel is het.
Ik heb een vogelfluitje “Audubon” heet het apparaatje en daarmee kan ik de winterkoning lokken. En in verwarring brengen. Hoogst vermakelijk. Als mijn fluitje weerklinkt verschijnt de winterkoning als een duvel uit een doosje en begint een concert waar de fluitist van het Concertgebouw zijn vingers bij aflikt.
Mijn antwoord geeft weer een reactie en zo voort enzoverder. Eind volgende week ga ik naar mijn landgoed in Ierland en ook daar laat ik me hopelijk weer betoveren door vogels en hun inspirerende zang. Was het niet Messiaan die grote composities heeft geschreven in adoratie voor de hemelse zang van vogels?
Zijn de boompjes die ik in oktober heb geplant aangeslagen? Ik ben vol verwachting en uiterst nieuwsgierig. In een volgend blog meer.

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:

Stemmen, vliegeren en de lente

Lieve vrienden,

Jaja, de dag des Heeren is aangebroken. We hebben gestemd! Dat wil zeggen: ik heb gestemd en vanaf nu wordt mijn politieke agenda tot in de puntjes uitgevoerd anders zwaait er wat. Eh, ik richt bijvoorbeeld een nieuwe partij op! Oh nee, dat zijn er al zo veel. Dan ga ik voor elk geniaal voorstel mijnerzijds een referendum organiseren. Oh, shit dat is ook een beetje een belegen idee……… In elk geval ben ik zo ontevreden met onze parlementaire democratie dat er iets moet gebeuren. Maakt niet uit wat.
Ach, u bent natuurlijk dat gezeik en gezever over de politiek beu na de afgelopen tijd. Een ding dan nog. De ZWEVENDE KIEZER. Hou op asjeblieft. Ik las in de krant bijvoorbeeld dat kiezers zweven tussen de PVV en de Partij voor de Dieren. Of tussen de VVD en GroenLinks. Denkt er dan helemaal niemand van die zwevende kiezers meer na of is het mode om te zweven? Jesses nog aan toe, ga dan parachutespringen, vliegeren of desnoods aan transcendentale Yoga doen.  Pfffff.
Over vliegeren gesproken. Ik sprak deze zomer een paraglider in Wijk aan Zee. Op winderige dagen bleek het mogelijk om in een dag op en neer te vliegeren (paragliden) naar Den Helder. Ik ben geen held en zou dat nooit durven, maar ik vond dat wel enorm stoer en tot de verbeelding spreken. Het gesprek kwam op meeuwen en de afstanden die deze vogels op een dag afleggen om hun buikje rond te eten. Een dezer vogels, een Texelse, was uitgerust met een zender. Zijn(of haar) dagprogramma: ’s Ochtends vroeg uit de veren, zeilen naar Utrecht waar in het centrum bij snackbar Happy Snacks een zak patat en frikandel wordt verorberd. Als ontbijt he! Dan doorvliegeren naar Amsterdam om te lunchen met een broodje shoarma. En tenslotte bij Bloemendaal de Noordzee op om te dineren met een paar haringkies. De avondvlucht terug naar Texel om van een verdiende nachtrust te genieten. Ik lik mijn vingers af bij zulk een fenomenaal bestaan.
Het menselijk bestaan in een notendop. Eigenlijk natuurlijk het meeuwenlijk bestaan. Kent u trouwens die dichtbundel van Ed. Hoornik met de titel ‘Het menselijk bestaan’. Een twaalftal prachtige sonnetten, waaronder:

Een vrouw beminnen
Een vrouw beminnen is de dood ontkomen,
weggerukt worden uit dit aards bestaan,
als bliksems in elkanders zielen slaan,
tezamen liggen, luisteren en dromen,
meewiegen met de nachtelijke bomen,
elkander kussen en elkander slaan,
elkaar een oogwenk naar het leven staan,
ondergaan en verwonderd bovenkomen…….. et cetera

Een fragment uit de bundel: ‘Het Menselijk Bestaan’ van Ed. Hoornik 

lam

Lezen die bundel mensen, het is lente!

Ik citeer uit het hoofd en kan er hier en daar naast zitten, hoop dat u mij dat vergeeft.
Feit is dat de lente is begonnen, vandaag violen voor de tuin gekocht, veel violen. Nu maar hopen dat ze ook mooi klinken, ook zonder contrabas.
Over de contrabas en andere strijkinstrumenten volgende keer meer.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Een Klein Koninkrijk

Lieve Vrienden,
Vaste volgers weten dat ik op de lijst stond voor een trial om een nieuw medicijn te testen. Ben inmiddels ingeloot met 19 andere Nederlanders. Joepie, ten minste dat hoop ik. Volgende week ga ik beginnen aan dat nieuwe spul, ik ben nerveus en gespannen maar ook hoopvol. Felix herrijst uit zijn as, haha, mooie titel voor een nieuwe show. Een uur wandelen langs de IJssel en mijn hart springt open. Dat gebeurde toen ik afgelopen zaterdag in Het Klein Koninkrijk speelde, te Olst. Maar niks Klein Koninkrijk, het is een Groots en Meeslepend Koninkrijk daar in Olst aan de IJssel. Onder de molen vlak bij de rivier, wat wil een mens nog meer.
kingdom-9

Word het niet eens tijd dat de Wassenaarse Koninklijke familie een van hun opstallen inricht als podium? Geld zat die lui, en vast ook publiek. Wij van Flint hebben de laatste 10 voorstellingen dit seizoen in kleine zalen gespeeld. En telkens was het vol. Voor het publiek heerlijk om zo dicht op spelers te zitten. De trend om huiskamers als podium in te zetten blijkt enorm aan te slaan. Je hoort het van diverse kanten. Deels komt dat omdat de ‘grote’ schouwburgen en culturele centra op safe spelen qua programmering. En als je dat maar lang genoeg doet, dan vervreemd je het publiek van de wat lastiger voorstellingen. Bijvoorbeeld die met poëzie en jazz-muzikanten. Zo fijn dus dat er kleine huiskamerpodia opstaan om dat publiek te bedienen. Want er is wel publiek alleen moet je daar misschien iets meer je best voor doen en daar zien grote podia blijkbaar geen heil in. En de persoonlijke benadering is o zo prettig. Klein maar fijn, dat is een stigma waar ik uiteindelijk blij mee ben. Heel blij zelfs. Als kleine jongen altijd de kleinste van de klas trok ik me op aan die bemoedigende uitspraak van mijn moeder. Klein maar fijn, en dat is in het verdere verloop van mijn leven mijn leidraad gebleken. Zeker is het een kick om in een schouwburg te spelen voor 800 man maar evengoed vind ik het een eer om juist ook die kleine zalen van schoonheid te voorzien. Zo is de Roode Bioscoop een kleine zaal uit duizenden, klein maar fijn, en daar ga ik volgend seizoen weer veel spelen hopelijk. Wat ook zo prettig is van die kleine(re) zalen is de gastvrijheid. Letterlijk en figuurlijk. In dat kleine Koninkrijk aan de IJssel kregen we naast een volle zaal ook een volle maag want de baas en bazin hadden heerlijk voor ons gekookt. Zo ook in Deventer, Purmerend en zo voort en zo verder. Zo slecht gaat het dus helemaal niet in het kleine zalencircuit, alleen weten de meeste mensen dat niet. Bij deze. De brandkast in dat zaaltje in Olst is trouwens een bezienswaardigheid op zich. Als u volgende keer naar onze nieuwe show in Olst komt zal ik u rondleiden. En u niet opsluiten want u bent mij veel te dierbaar. Tot een volgende Blog,

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint