Blog 4 | De Roode Bioscoop in den beginne

Dierbare vrienden en liefhebbers,

Voor u allen wens ik dat 2019 het allermooiste jaar wordt in uw geschiedenis, qua werk maar vooral qua gezondheid.

Voordat we verder graven in het roemruchte Roode verleden van de Bioscoop geef ik een tip: Anna & de Beestenband is bijna voltooid. Sjaak Rood werkt aan de laatste drie hoofdstukken, qua tekeningen en u kunt nu naar verse afleveringen kijken op: http://www.annaendebeestenband.nl/. Dan nog een maandje en als alles afgerond is gaan we nog eens serieus op zoek naar een uitgever. Tot nu toe nul op het rekest maar je weet nooit hoe een ezel een hond vangt!

FELIX RB 8

De Kerstdagen zitten nog vers in ons geheugen en dat bracht mij naar de kerstdagen in de begintijd van de Roode Bioscoop. We schrijven 1985 of daaromtrent. Met Stef van den Eijnden had ik bedacht een fijne droevige kerstvoorstelling te maken en dat rond – maar vooral op – kerstavond te spelen in , juist, de Roode Bioscoop. Een fijn zielig verhaal over twee Ierse broers die haard en bed met elkaar delen en elkaars bloed wel kunnen drinken. Ik herinner me dat de voorstelling in het donker begon met de twee broers, snurkend in een piepklein bed, hun hoofden bij elkaars voeten.

En dan kookt de melk flink meurend over. En het spul gaat op de wagen. Maar ja, op Kerstavond, wie ging er in die tijd naar het theater op zo’n heilige en beladen avond? Precies: Niemand….. behalve twee dakloze sloebers die de warmte van een openbare ruimte vonden en zochten in de Roode Bioscoop. Al voor aanvang was hun commentaar niet van de lucht en dat ging de hele voorstelling door. Ik geloof niet dat die voorstelling artistiek gezien tot de top drie behoort! maar het was memorabel en paste wonderwel bij de treurigheid die ik sinds mijn jeugd voelde bij de Kerstdagen. Missie geslaagd.

Tegenwoordig is er de traditie dat rond Kerst een Kerstspecial plaatsvind in de Roode Bioscoop met voor het publiek een verrassing qua optredende artiesten. Dat ging de eerste keer(10 jaar geleden) faliekant mis. Nu ja, eigenlijk ook wel weer heel goed. Er was een grote familie aanwezig die in de pauze woedend naar buiten snelde vanwege blasfemie en ander subversief kerstgeleuter onzerzijds. Ik geloof dat Maarten van Roozendaal daar bij was en zijn briljante “Kerstmis in april” zong.
Lieve vrienden, er komt (g)een eind aan het mijmeren over the good old days, vanaf volgende week zal ik me weer bezighouden met de Tegenwoordige Tijd.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Blog 3 | De Roode Bioscoop in den beginne

Dierbare Vrienden en Liefhebbers,

De tijd vliegt zijn vleugels vol en mensenlief in wat een tempo! Ik bekeek net weer even wat oude foto’s om inspiratie op te doen voor dit blog en ja, de tijd staat niet stil. Wat heet. Welk een piepjonge gasten waren we. Jongens waren we maar aardige jongens, dat dan weer wel. Wat hebben we niet allemaal willen uitspoken en ook echt uitgespookt. Je dacht niet aan centen of aan roem, je deed gewoon wat je moest doen…. En wat je niet laten kon.
Bizar eigenlijk dat een groot deel van dat gevoel nog steeds mijn drijfveer is. Maken wat gemaakt moet worden, doen wat gedaan moet worden. Uiteraard volkomen subjectief en arbitrair maar wel enorm prettig dat veel van die projecten min of meer succesvol bleken. En de Roode Bioscoop is natuurlijk de ideale broedplaats om te experimenteren en al die plannen en plannetjes uit te broeden.
Wat ben ik blij dat in de loop van al die jaren zoveel mensen zich eveneens belangeloos voor dat prachtzaaltje hebben ingezet. De zondagmiddagen in de jaren 80 werden gevuld met muziek en theater en film, we bezaten nooit een rooie cent maar wat een genot om daar deel van te hebben uitgemaakt. En nog steeds trouwens.

FELIX RB 1 blog 3
Sommige mensen denken conceptueel bij het maken van muziektheater, ik handel meer intuïtief. Bij de literaire programma’s bijvoorbeeld lees ik alles wat los en vast zit over een bepaalde schrijver of onderwerp en als dat een paar jaar heeft liggen sudderen begin ik gewoon. Natuurlijk liggen daar ideeën aan ten grondslag maar vooral mijn intuïtie bepaalt welke vorm die gedachten krijgen. En door voor elk project met specifieke muzikanten en acteurs te werken ontstaat vanzelf een richting die past bij het onderwerp.
Bij ons laatste project (Lucebert) wist ik bijvoorbeeld dat de muziek anders moest dan voorheen. Toegankelijker muziek dan voorheen, simpelweg omdat de teksten en beelden al complex genoeg zijn. En dan heb je het geluk dat je iemand tegen het lijf loopt die perfect past binnen dat geheel, heel fijn.
En dat alles is ontstaan in de zeventiger en tachtiger jaren van de vorige eeuw toen we als jonge honden de theaterhemel beklommen. Ha, en het is nog tot wasdom gekomen ook.
De eerst versie van Bingo bijvoorbeeld vond plaats toen de foyer nog beheerd werd door een fameuze gokautomatenuitbater. Toegang en uitgang via een bedompt steegje aan de Vinkenstraat. De kalkoen van Jan Floor zaliger die in deze eerste versie een kakelende hoofdrol had, werd elke avond na zijn optreden door Floor in de kofferbak van zijn ruime Volvo geladen.
“He, fuile dierebeul, ken je wel tege zo’n onschuldig beessie, straks zeker de pan in!”
Jaja, de overbuurvrouw had toen nog niet in de gaten dat hier een wereldshow in de maak was.

 

En dan laat ik u nu over aan de verpozing die Sinterklaasavond u heeft te bieden. Volgende keer verder,

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Blog 2 | De Roode Bioscoop in den beginne.

Dierbare Vrienden en aanverwanten,

Afgelopen zaterdag weer eens Café Rosso geleid. Ik vond het bijzonder leuk en fijn en geloof niet dat ik de enige was. Enkele vaste gasten miste ik wel degelijk, hopelijk kom ik die dit seizoen nog een keer tegen.
Volgende week donderdag, de 29ste, komt een serie van 4 voorstellingen in de Roode Bioscoop, met Lucebert in de hoofdrol, heb daar enorm veel zin in en zal mijn krachten sparen om mee te delen in de wervelwind van woord, beeld en muziek. Dat wordt voor u en voor mij een zalige onderdompeling.
Nu verder met de Roode Bioscoop en haar illustere geschiedenis.

FELIX RB 4 website

‘VROLIJKE PROPAGANDA’ OF ‘REVOLUTIONAIRTE RETHORIEK’
De ontwikkeling van de fotografie kwam in de jaren 10 van de vorige eeuw in een stroomversnelling. Stilstaande foto’s gingen bewegen en de eerste stomme films ontstonden. Een ware sensatie, zoiets als de uitvinding van het buskruit. Iedereen wilde natuurlijk getuige zijn van deze magie en al snel werden de eerste bioscooptheaters uit de grond gestampt. Om het ‘christelijk’ volksdeel te bedienen werden door de katholieke kerk Witte Bioscopen opgericht met stichtelijke beelden en fraai bewegende menschen. Zo zag je de overstroming van Parijs (1910) en andere sensationele natuurverschijnselen voorbij komen maar ook simpelweg het uitgaan van een kerk of een kasteel in de storm. De explicateur die deze beelden in de Witte Bioscoop van commentaar voorzag loofde de Heer en sprak van voorbeeldige gelovigen et cetera.

Haha dachten de vrije socialisten van Domela Nieuwenhuis, dat kunnen wij ook. Dus werd de Roode Bioscoop opgericht, de voormalige Wester Bioscoop  Haarlemmerplein 7 te Amsterdam. En daar werden diezelfde filmbeelden vertoond maar dan met een totaal andere explicatie. De kerk die uitging werd daar bestormd door socialisten en vanuit het kasteel werden plannen gesmeed om “het gewone volk” te knechten en nog meer uit te melken. Hoe de Parijse overstroming van 1910 in beide kampen werd becommentarieerd is helaas onopgehelderd gebleven. Hijman Croiset was de begenadigd explicateur in de Roode Bioscoop, men hing aan zijn lippen. Maar al na enkele maanden van ideologische leugens en bedrog hield hij het voor gezien. En al heel snel daarna ging de Roode Bioscoop aan twisten maar vooral aan geldgebrek ten onder.
Vanaf die tijd dus geen revolutionaire retoriek meer.

De exacte feiten over wat er in de periode 1913 tot 1950 aan het Haarlemmerplein gebeurde is onduidelijk, wellicht ziet een lezer dezes kans om archieven te ontwarren en klaarheid te scheppen.
Vanaf de jaren 50 is er weer een beeld van die fantastische zaal. Een lampen fabriek (Excelsior), een bloemenzaak, groentehal, dansschool et cetera maar dus pas eind jaren 70 weer een openbare bestemming. En daar plukken we nu de vruchten van. Halleluja. Volgende week meer.

Uw Dienaar

Felix strategier

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint