Stemmen, vliegeren en de lente

Lieve vrienden,

Jaja, de dag des Heeren is aangebroken. We hebben gestemd! Dat wil zeggen: ik heb gestemd en vanaf nu wordt mijn politieke agenda tot in de puntjes uitgevoerd anders zwaait er wat. Eh, ik richt bijvoorbeeld een nieuwe partij op! Oh nee, dat zijn er al zo veel. Dan ga ik voor elk geniaal voorstel mijnerzijds een referendum organiseren. Oh, shit dat is ook een beetje een belegen idee……… In elk geval ben ik zo ontevreden met onze parlementaire democratie dat er iets moet gebeuren. Maakt niet uit wat.
Ach, u bent natuurlijk dat gezeik en gezever over de politiek beu na de afgelopen tijd. Een ding dan nog. De ZWEVENDE KIEZER. Hou op asjeblieft. Ik las in de krant bijvoorbeeld dat kiezers zweven tussen de PVV en de Partij voor de Dieren. Of tussen de VVD en GroenLinks. Denkt er dan helemaal niemand van die zwevende kiezers meer na of is het mode om te zweven? Jesses nog aan toe, ga dan parachutespringen, vliegeren of desnoods aan transcendentale Yoga doen.  Pfffff.
Over vliegeren gesproken. Ik sprak deze zomer een paraglider in Wijk aan Zee. Op winderige dagen bleek het mogelijk om in een dag op en neer te vliegeren (paragliden) naar Den Helder. Ik ben geen held en zou dat nooit durven, maar ik vond dat wel enorm stoer en tot de verbeelding spreken. Het gesprek kwam op meeuwen en de afstanden die deze vogels op een dag afleggen om hun buikje rond te eten. Een dezer vogels, een Texelse, was uitgerust met een zender. Zijn(of haar) dagprogramma: ’s Ochtends vroeg uit de veren, zeilen naar Utrecht waar in het centrum bij snackbar Happy Snacks een zak patat en frikandel wordt verorberd. Als ontbijt he! Dan doorvliegeren naar Amsterdam om te lunchen met een broodje shoarma. En tenslotte bij Bloemendaal de Noordzee op om te dineren met een paar haringkies. De avondvlucht terug naar Texel om van een verdiende nachtrust te genieten. Ik lik mijn vingers af bij zulk een fenomenaal bestaan.
Het menselijk bestaan in een notendop. Eigenlijk natuurlijk het meeuwenlijk bestaan. Kent u trouwens die dichtbundel van Ed. Hoornik met de titel ‘Het menselijk bestaan’. Een twaalftal prachtige sonnetten, waaronder:

Een vrouw beminnen
Een vrouw beminnen is de dood ontkomen,
weggerukt worden uit dit aards bestaan,
als bliksems in elkanders zielen slaan,
tezamen liggen, luisteren en dromen,
meewiegen met de nachtelijke bomen,
elkander kussen en elkander slaan,
elkaar een oogwenk naar het leven staan,
ondergaan en verwonderd bovenkomen…….. et cetera

Een fragment uit de bundel: ‘Het Menselijk Bestaan’ van Ed. Hoornik 

lam

Lezen die bundel mensen, het is lente!

Ik citeer uit het hoofd en kan er hier en daar naast zitten, hoop dat u mij dat vergeeft.
Feit is dat de lente is begonnen, vandaag violen voor de tuin gekocht, veel violen. Nu maar hopen dat ze ook mooi klinken, ook zonder contrabas.
Over de contrabas en andere strijkinstrumenten volgende keer meer.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Een Klein Koninkrijk

Lieve Vrienden,
Vaste volgers weten dat ik op de lijst stond voor een trial om een nieuw medicijn te testen. Ben inmiddels ingeloot met 19 andere Nederlanders. Joepie, ten minste dat hoop ik. Volgende week ga ik beginnen aan dat nieuwe spul, ik ben nerveus en gespannen maar ook hoopvol. Felix herrijst uit zijn as, haha, mooie titel voor een nieuwe show. Een uur wandelen langs de IJssel en mijn hart springt open. Dat gebeurde toen ik afgelopen zaterdag in Het Klein Koninkrijk speelde, te Olst. Maar niks Klein Koninkrijk, het is een Groots en Meeslepend Koninkrijk daar in Olst aan de IJssel. Onder de molen vlak bij de rivier, wat wil een mens nog meer.
kingdom-9

Word het niet eens tijd dat de Wassenaarse Koninklijke familie een van hun opstallen inricht als podium? Geld zat die lui, en vast ook publiek. Wij van Flint hebben de laatste 10 voorstellingen dit seizoen in kleine zalen gespeeld. En telkens was het vol. Voor het publiek heerlijk om zo dicht op spelers te zitten. De trend om huiskamers als podium in te zetten blijkt enorm aan te slaan. Je hoort het van diverse kanten. Deels komt dat omdat de ‘grote’ schouwburgen en culturele centra op safe spelen qua programmering. En als je dat maar lang genoeg doet, dan vervreemd je het publiek van de wat lastiger voorstellingen. Bijvoorbeeld die met poëzie en jazz-muzikanten. Zo fijn dus dat er kleine huiskamerpodia opstaan om dat publiek te bedienen. Want er is wel publiek alleen moet je daar misschien iets meer je best voor doen en daar zien grote podia blijkbaar geen heil in. En de persoonlijke benadering is o zo prettig. Klein maar fijn, dat is een stigma waar ik uiteindelijk blij mee ben. Heel blij zelfs. Als kleine jongen altijd de kleinste van de klas trok ik me op aan die bemoedigende uitspraak van mijn moeder. Klein maar fijn, en dat is in het verdere verloop van mijn leven mijn leidraad gebleken. Zeker is het een kick om in een schouwburg te spelen voor 800 man maar evengoed vind ik het een eer om juist ook die kleine zalen van schoonheid te voorzien. Zo is de Roode Bioscoop een kleine zaal uit duizenden, klein maar fijn, en daar ga ik volgend seizoen weer veel spelen hopelijk. Wat ook zo prettig is van die kleine(re) zalen is de gastvrijheid. Letterlijk en figuurlijk. In dat kleine Koninkrijk aan de IJssel kregen we naast een volle zaal ook een volle maag want de baas en bazin hadden heerlijk voor ons gekookt. Zo ook in Deventer, Purmerend en zo voort en zo verder. Zo slecht gaat het dus helemaal niet in het kleine zalencircuit, alleen weten de meeste mensen dat niet. Bij deze. De brandkast in dat zaaltje in Olst is trouwens een bezienswaardigheid op zich. Als u volgende keer naar onze nieuwe show in Olst komt zal ik u rondleiden. En u niet opsluiten want u bent mij veel te dierbaar. Tot een volgende Blog,

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:

De lente, de auto en de IJssel

Lieve Vrienden,

Wat een vreugde, wat een weelde, de lente komt eraan. Joepie.
Het mag ook wel een keer. Ik verwoord in dit blog vooral de hartewens en hartekreet van velen met mij die geveld zijn of waren door de griep. Mens nog aan toe, wat een ellende en het komt steeds terug. Jaaaaa, dag, daar beginnen we niet aan. Het moet nu afgelopen zijn. De zon moet nu haar werk gaan doen en ons allen verlossen van de griep. Daar wil ik als overtuigd atheïst zelfs wel een schietgebedje voor doen. Dan kan een mooie eredienst worden. Atheïsten aller landen verenigt u in een Hoogmis ter bestrijding van de griep.
Nu zegt u direct: “ Hoho, en de politieke situatie in de wereld dan en Donald Duck en Geertje Permanentje dan?  Die kunnen wat mij betreft even door de plee getrokken worden. We wachten half maart af en volgens mij komt het dan allemaal wel goed. Die Jesse Klaver is nog zo gek niet. Beetje gelikt misschien maar lang niet zo doortrapt en vals als de politieke bende die nu de dienst uitmaakt. Ik zag een fragment van een interview met Geertje Permanentje. Wauw wat een geniale interviewer!!! Elke kans voor open deur werd gemist. En dat is best knap. De interviewer vroeg bv : “Wie bedoelt u met ons als het over Nederland gaat?”.  Meneertje Permanentje negeerde de vraag gewoon (zoals gewoonlijk trouwens) en stapte over op het voorlezen van een brief/mail van een zijner aanhangers. Het is bizar dat iedere journalist in Nederland genoegen neemt met dit soort ontwijkende antwoorden en vooral het almaar herhalen van het (korte) statements die al jaren bekend zijn. Genoeg genoeg genoeg.

land_steenderen_ijssel_ijssel
Chagrijn maakt plaats voor optimisme en positivisme. Wat ben ik aan het genieten van de laatste voorstellingen van Sal Ek Altyd Wit Wees. Ondanks de griep was het spelen vrijdag in Haarlem een feest. De Pletterij heet dat podium, ik had er nimmer eerder gespeeld, en ik raad u aan om daar eens te gaan luisteren/kijken. En ook Purmerend was een feestje. Enige smet op afgelopen week was het cancelen van de schoolvoorstelling in Schagen. Hoewel, cancelen kan je het eigenlijk niet noemen want David Vos is op het allerlaatst ingevallen en heeft de honneurs naar verluid geweldig waargenomen. Houzee.
NU echt interessant wereldnieuws dat ik u niet kan  onthouden: Ik heb vorige week een autootje gekocht!! Voor het eerst in 35 jaar heb ik weer een auto. En hij doet het nog steeds! Ach, ik word een dagje ouder en het gesleep met accordeon en attributen naar voorstellingen in den lande eist zijn tol. Kortom, ik trek het niet meer. Het is voor mij een immense luxe en ik zal daar enorm van gaan genieten. Zo ga ik zaterdag naar Olst. Klein Koninkrijk heet het theatertje. Een fantastisch huiskamerpodium in een oude slagerij met enorm bevlogen bestierders. Ik reis vroeg af om nog een uurtje langs de IJssel te kunnen struinen. En een hapje eten bij de koninklijke en hartelijke figuren die deze plek bestieren.
Komt u ook?? Van harte welkom.  Zie: www.facebook.com/kleinkoninkrijk

Volgende maand een nieuwe blog met nieuws van het front,

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint