Bommen & granaten

Dierbare Vrienden

Op de geweldige nieuwe locatie in de Purmer zijn we afgelopen week neergestreken met VICTORIA. En zeer hartelijk ontvangen door de eigenaren, Karin en Boyd. Mensch, wat zijn er toch een hoop fantastische mensen op deze wereld, behulpzaam en gastvrij. Wat zou het fijn zijn als  de krantenkoppen deze zomer eens gevuld worden met optimistische berichten over alle schoonheid en gastvrijheid die een mens tegenkomt op deze aardkloot.
Veel van ons publiek komt rechtstreeks op de fiets, sommigen uit de buurt, Monnikendam en omstreken, en ook vele uit Amsterdam. En als het dan laat en gezellig wordt en de drank zijn werk heeft gedaan, is er altijd wel iemand met een auto waar deze mensen mee terug worden vervoerd naar Amsterdam.
Weer positief nieuws, haha!
Gisterochtend sloeg de schrik me even om het hart toen mijn woonwagen werd omringd door sluipschutters met ratelende machinegeweren! Toen ik goed en wel wakker was en de militairen nog eens goed bekeek viel het kwartje. Het formaat van deze paramilitairen was opmerkelijk klein. De zoon van de familie waar we nu spelen en logeren bleek vermomd als sniper en was met vriendjes een ware veldslag aan het leveren. Ach ja, je bent jong en je wilt wat. Waar wij vroeger met blaaspijpjes van elektriciteitsbuis de buurt onveilig maakten zijn nu moderne, niet van echt te onderscheiden wapens, in zwang.

speelgoed-geweer-_796_2Opmerkelijk is dan weer wel dat de onschuldige kleine kogeltjes die ze gebruiken biologisch afbreekbaar zijn, en natuurlijk volkomen gevaarloos.
Is dat niet een idee voor al die militaire brandhaarden op de wereld?
Het moderne militaire apparaat uitrusten met speelgoedgeweren en plastieke afbreekbare tanks en kanonnen? Daar incasseer ik dan straks de Nobelprijs voor de vrede voor. En de wereld wordt een stuk leefbaarder, dat is het belangrijkste.
Waarom, oh waarom gunnen mensen elkaar het licht in de ogen niet. Nu is er weer een jonge man in Irak vermoord omdat ie homo is. Nee, homoseksualiteit bestaat niet in sommige landen! Ammehoela. Het aloude geloof, in welke God dan ook, is daar debet aan. Gruwzaam. Dat onverdraagzame van (sommige, nu ja best wel veel) gelovigen is schijnbaar onuitroeibaar. Grrrr, daar walg ik van.
En daarom is het zo fijn dat ik nog steeds zoveel hartelijke mensen ontmoet. Op mijn ouwe dag wordt ik ook nog eens een vredesactivist.
Trouwens, de succesopties, te weten de voorstellingen op 21, 22 en 23 juli, gaan definitief door in de Purmer. Het loopt nu lekker ouderwets storm, joepie.
Ik ben zo blij met de voorstelling en het …….. end! Hopelijk u straks ook.
Genoeg stichtelijks voor deze Blog. Eind van de maand ga ik weer voor dik twee weken naar mijn landgoed in Ierland. Ben zo benieuwd of mijn bomen al tegen de hemel aan leunen. Elk jaar weer schreeuw en fluister ik ze de hemel in maar natuurlijk doen ze dat hun eigen tempo.
Mijn (klein)kinderen gaan hopelijk wel genieten van een uitgestrekte jungle over 50 jaar.

Tot zover, uw dienaar,

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

De geworpen teerling

Dierbare Vrienden,

De kop is eraf. De teerling is geworpen. We zijn gaan spelen, en hoe!
De vreugde spat er van af, bij ons maar ook bij het publiek. Mijn rug heeft zich gerecht en daar ben ik heel blij mee. Het is zo ontzettend frustrerend om niet te mogen/kunnen spelen, dus nu ben ik vet blij. Chill zal ik maar zeggen! De goede verstaander snapt deze chill!
Dit weekend stonden er drie woonwagens bij de locatie in Beets, een heus woonwagenkampje. Fantastische vrienden die ‘toevallig’ langskwamen en daarom was nog lang onrustig langs de vaart te Beets.
Deze man is tegenwoordig zo snel ontroerd als er fijne mensen op zijn pad komen. En dat is de laatste tijd vaak het geval, het tilt me op en maakt mijn leven zo enorm waardevol. Zeker als je in staat bent af en toe een fijne voorstelling af te leveren. Kortom, hier spreekt een gelukkig man.
Als straks mijn kinderboek ook nog eens wordt uitgegeven ga ik zweven. Trouwens, ik zeg wel, ‘mijn’ kinderboek maar inmiddels is het meer het boek van tekenaar Sjaak Rood. Hij heeft echt  fantastische tekeningen bij mijn verhaal gemaakt. Maar mooie tekeningen bij een mooi verhaal betekent nog allerminst dat uitgevers in de rij staan om zoiets ook daadwerkelijk te drukken. Komt ook omdat het goed printen van kleurige tekeningen nogal duur is. Dus daarom gaan we binnenkort het boek online publiceren. Mondjesmaat, dat wil zeggen elke twee weken een hoofdstuk, en dan maar hopen dat u het even mooi vindt. En stiekem hopen we natuurlijk ook dat een uitgeverij er alsnog brood in ziet of dat er mensen zijn die het zo mooi vinden dat we via crowdfunding toch nog tot een geprinte versie kunnen geraken. U hoort meer hierover via mijn blog of de site van Theatergroep Flint.

01_2_NwHet grote wonder is geschied. Ik kom net van het AvL en de medicatie i.v.m. mijn gezondheid werkt weer. Joepie Youchee Potverpillepap Hadsjekidee. Ik was best nerveus en heb vannacht geen oog dicht gedaan maar nu zit er een glimlach op mijn gezicht gebeiteld, die krijg ik er voorlopig niet meer af. Pas in oktober weer een nieuwe scan. Ik ben extreem happy en zoals vaker gezegd: U bent nog niet van mij af, nog lange niet.
En dan komt net Het Parool binnen met een stralende recensie over VICTORIA.
Nu moet ik uitkijken dat ik niet ga vliegen, een beetje zweven moet kunnen  en dat ga ik dan ook maar doen.
Dit weekend de laatste in Beets en vanaf volgende week in de Purmer, vlakbij Purmerend. En we zijn ook nog eens uitgenodigd voor het Limburg Festival eind augustus. En bovendien ook nog een paar voorstellingen op boerderij Lombok in Schalkhaar bij Deventer begin september.
Komt Allen en vier het leven met ons.

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:

Een Victoriaans Blog

Dierbare vrienden,

Het zit even niet mee, fysiek dan. VICTORIA ‘de voorstelling’ ging afgelopen donderdag uit. Die eerste keer met publiek was licht gespannen maar eindigde feestelijk. En dus vol goede moed naar de première op zaterdag. Vrijdag rustig aan gedaan, gezwommen in de vaart bij de boerderij van Katja in Beets en ontbeten. Eigenlijk alles klaar voor een paar prachtige voorstellingen. Totdat ik een onverhoedse beweging maakte. Knak, daar lag ik op mijn knieën. Op zich is knielen een beweging die ik al duizenden keren gemaakt heb, mede dankzij mijn katholieke opvoeding en dito kerkgang. Deze knieling was echter onvrijwillig en totaal niet gewenst. Eerst maar even liggen en hopen op een wonder. Ik heb vaker met dit bijltje gehakt maar ook voelde ik dat het deze keer menens was. Ondanks de dagelijkse oefeningen van buik en rugspieren schiet het er 2 tot 3 keer per jaar toch in. Meestal snel weer op de been, dankzij die oefeningen. Nu dus serieuze ellende. Je wil toch proberen te spelen en ik heb in de loop van de dag allerlei hulp gekregen maar het mocht niet baten. Uiteindelijk de verstandige beslissing genomen om af te gelasten, niemand zit te wachten op een voorstelling op halve kracht en gelukkig waren de bezoekers ’s avonds welwillend en begripvol. Dank daarvoor. Vrijdag gaan we er weer voor. Ik ben beretrots op VICTORIA, het is aardig in de buurt gekomen van wat ik ervan hoopte en het werken eraan is een fijn creatief proces gebleken. Maar wat bazel ik allemaal, u gaat het straks zelf allemaal beleven en beoordelen.

pechvogel

Van hogerhand was mij trouwens gevraagd om een blog te schrijven zonder vogels in de hoofdrol. Tot nu toe is dat gelukt!

Vanavond ga ik naar Hilversum voor een lang interview met Hijlco Span. Ik geloof van 21.oo tot 22.oou op Radio 5. Als u afstemt dan hoort u veel meer over VICTORIA en andere zaken. Ik ben een liefhebber van radio en luister dagelijks, vooral des avonds Radio 1.

Naast de serieuze uitdaging om van elk theaterproject een cultureel hoogstandje te maken is het uitermate prettig om te merken dat mijn creatieve partners zulke fijne mensen blijken te zijn. Het worden in de loop van het maakproces vrienden. Sommige zie ik misschien nooit weerom maar nu voelt het als een hechte en warme familie. Juist in mindere tijden, in dit geval mijn fysieke malheur, maakt die hechte band veel goed. Als ik zo nog even doorga heb ik het perfecte format voor een feelgood serie van de EO. Zeker als ik mezelf of anderen aan het snotteren krijg. Ik ben wel een radio-mannetje maar kijk soms ook tv en daar spant tegenwoordig Emo-tv de kroon. Is er iemand vermist of moeten ruziënde familieleden vrede sluiten, zet er een camera op en een gevoelige presentator krijgt de tranen er moeiteloos uit. Wordt dat mijn volgende project?

Het zou zomaar kunnen al zie ik u meewarig nee schudden!

Dag bloemen dag vogels dag lieve mensen.

Er zijn al veel voorstellingen uitverkocht dus reserveer snel op www.theatergroepflint.nl.

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint