Streberige inborst

Lieve Vrienden,

Gisterochtend reed ik fris en fruitig door het Vondelpark. Wat een heerlijk park is dat in de vroege ochtend. Vogels fluiten, ooievaars nestelen, fietsers fietsen en jonge bomen worden geplant. Er wordt niet geschreeuwd of geroepen, iedereen flitst in opperste concentratie naar werk of school. Ja zeker, er wordt gefietst maar vooral geflitst. Het tempo van de meeste fietsers is moordend, zelfs voor een geoefende fietser als ik. Mijn onhebbelijke gewoonte om heel hard te fietsen is de laatste jaren aan slijtage onderhevig. Dat wil zeggen, ik zou nog wel hat hardst van iedereen willen fietsen maar mijn benen doen niet meer mee. De leeftijd en andere factoren. Eén van die factoren is behoorlijk storend en frustrerend.

Nederlands_verkeerssymbool_-_fiets.svg

De elektrische fiets! Dat oude mensen zich door elektrische hulpmiddelen laten helpen vind ik nog prima, maar dat jonge gasten zich elektrisch laten voortstuwen vind ik ronduit schandalig. Mensonterend zelfs. Elke vorm van gelijkheid wordt hiermede teniet gedaan. Vrijheid, gelijkheid en broederschap, daar zet ik me voor in en daar steekt elektra een spaak in het wiel. Ik roep bij deze op tot een boycot van elektrische hulpmiddelen bij velociteit. Nu moet gezegd worden dat ik ben behept met een streberige inborst. Toen ik nog jonger en fitter was kon ik het bijvoorbeeld maar moeilijk verkroppen dat ik bij mijn wekelijkse training werd ingehaald door andere joggers. Een tandje erbij en hoppekee, erop en erover. Die tijd ligt achter me en ik heb me erbij neergelegd, schoorvoetend, haha. Maar ja, als ze je dan in het Vondelpark voorbij scheuren met buitenaardse hulpmiddelen ga ik toch stiekem weer wat harder trappen. Ondanks een klare stem die zegt: niet doen pappie!

Wijsheid komt met de jaren, maar niet heus dus. Naast het Vondelpark vind ik het Westerpark wonderschoon en zeer prettig om doorheen te rennen of fietsen maar dat weet u inmiddels wel. Vorige week weer de specht gehoord en af en toe de uil in de avond. Subliem. Ach het leven lacht me weer toe en zeker met de lente in aantocht en een trip naar Ierland in het vooruitzicht, naar mijn landgoed!

In oktober had ik weer een 40-tal bomen en boompjes geplant en straks ga ik kijken of die zijn aangeslagen. Iemand zei laatst: Je bent nu ook boswachter!
En zekerlijk voelt dat ook zo al zijn de bomen nog kleuters. Maar ze worden groot, dat staat vast. Ik hoop ze nog lang te mogen verzorgen, koesteren en bewonderen. En dat er vogels gaan nestelen, daar ben ik zeker van.
Gisteren ben ik met Anneke naar boerin Katja in Beets gereden. Nee niet op de fiets. Ik heb twee maanden geleden een automobiel gekocht! Het was prachtig weer en er was een hartelijk weerzien met Katja. In haar boerderij gaat in juni de nieuwe voorstelling van Flint in première. Werktitel ‘Victoria’. Na de Garagepoes dus weer een voorstelling op locatie. Daar verheug ik me enorm op. Met David Vos, Belinda van der Stoep, Frank van Bommel en mijzelf. Ik denk dat het smullen wordt. Eind van de maand april gaan we repeteren en half juni spelen. U kunt nog geen kaarten reserveren maar wel vast tijd reserveren. We spelen niet zo vaak dus houd het in de gaten.
Dan rest mij niets meer dan u een schitterende lente aan te bieden. Geniet er van en fiets niet te hard als ik in de buurt ben.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Audubon & Messiaan

Lieve Vrienden,

Sinds kort repeteren we intensief aan een nieuwe conceptuele voorstelling met teksten van Achterberg, Claus, W.B. Yeats, van Ostaijen en andere dichters. En wel met muziek van het N.F.P.O. Het New Flint Poetry Orchestra. Dit orkest is speciaal voor dit project in het leven geroepen. Drie lage strijkers zijn de basis van dit Orkest: altviool (Saskia Meijs), cello (Eilidh Martin) en contrabas (Marko Bonarius).  Aangevuld met de bariton van ondergetekende belooft dit een uniek orkest met een uniek repertoire te worden. De eerste schreden zijn gezet en dat smaakt naar meer. We hopen aan het eind van deze zomer de eerste concerten te geven. In een concertzaal, in de open lucht of bij u thuis.

bass-154546_640Maar eerst gaan we op locatie spelen. Twee boerderijen in Noord-Holland en wellicht één in Overijssel zijn het decor voor een hartverwarmend verhaal over twee oudere boerenbroers die een jong ‘ontspoord’ meisje in huis nemen.

Half april starten de repetities en Lisa de Rooij legt op dit moment de laatste hand aan het script. Half juni zijn de eerste voorstellingen in Beets (NH).
Begin 2018 komt dan ook eindelijk de lang verwachte voorstelling rond het werk van Lucebert. Dit project stond al heel lang op mijn verlanglijstje en het gaat er dus nu echt van komen. Nooit eerder werkte ik met hiphop muzikanten met een jazz-achtergrond en dat gaat straks gebeuren. Ik denk dat de teksten van Lucebert zeer gebaat zijn bij stevige beats en daarnaast zal er een belangrijke rol weggelegd zijn voor het beeldend werk van Lucebert middels een befaamde videast die live beelden projecteert.  Allemaal spannende projecten waar ik vol verwachting naar uitkijk. U ook?
Intussen komt het bestaan op dees aard in alle glorie tot leven. In mijn geval zijn de kleine simpele geneugten des levens op de vingers van een hand te tellen. Elke ochtend een half uurtje in de tuin tussen kwinkelerende roodborstjes, winterkoninkjes en mezen doet wonderen. Zeker als de zon zich even laat voelen. In mijn tuin staat een Italiaanse populier en de zaadjes die zich in de lente vormen zijn elk jaar weer een traktatie voor houtduif, vlaamse gaai en ekster. Er zitten soms wel 12 van die gevleugelde vrienden in de boom te genieten van een feestmaal.
Vogels blij, ik blij, zo simpel is het.
Ik heb een vogelfluitje “Audubon” heet het apparaatje en daarmee kan ik de winterkoning lokken. En in verwarring brengen. Hoogst vermakelijk. Als mijn fluitje weerklinkt verschijnt de winterkoning als een duvel uit een doosje en begint een concert waar de fluitist van het Concertgebouw zijn vingers bij aflikt.
Mijn antwoord geeft weer een reactie en zo voort enzoverder. Eind volgende week ga ik naar mijn landgoed in Ierland en ook daar laat ik me hopelijk weer betoveren door vogels en hun inspirerende zang. Was het niet Messiaan die grote composities heeft geschreven in adoratie voor de hemelse zang van vogels?
Zijn de boompjes die ik in oktober heb geplant aangeslagen? Ik ben vol verwachting en uiterst nieuwsgierig. In een volgend blog meer.

Uw Dienaar

Felix Strategier

 

Volg ons en vind ons leuk:

Stemmen, vliegeren en de lente

Lieve vrienden,

Jaja, de dag des Heeren is aangebroken. We hebben gestemd! Dat wil zeggen: ik heb gestemd en vanaf nu wordt mijn politieke agenda tot in de puntjes uitgevoerd anders zwaait er wat. Eh, ik richt bijvoorbeeld een nieuwe partij op! Oh nee, dat zijn er al zo veel. Dan ga ik voor elk geniaal voorstel mijnerzijds een referendum organiseren. Oh, shit dat is ook een beetje een belegen idee……… In elk geval ben ik zo ontevreden met onze parlementaire democratie dat er iets moet gebeuren. Maakt niet uit wat.
Ach, u bent natuurlijk dat gezeik en gezever over de politiek beu na de afgelopen tijd. Een ding dan nog. De ZWEVENDE KIEZER. Hou op asjeblieft. Ik las in de krant bijvoorbeeld dat kiezers zweven tussen de PVV en de Partij voor de Dieren. Of tussen de VVD en GroenLinks. Denkt er dan helemaal niemand van die zwevende kiezers meer na of is het mode om te zweven? Jesses nog aan toe, ga dan parachutespringen, vliegeren of desnoods aan transcendentale Yoga doen.  Pfffff.
Over vliegeren gesproken. Ik sprak deze zomer een paraglider in Wijk aan Zee. Op winderige dagen bleek het mogelijk om in een dag op en neer te vliegeren (paragliden) naar Den Helder. Ik ben geen held en zou dat nooit durven, maar ik vond dat wel enorm stoer en tot de verbeelding spreken. Het gesprek kwam op meeuwen en de afstanden die deze vogels op een dag afleggen om hun buikje rond te eten. Een dezer vogels, een Texelse, was uitgerust met een zender. Zijn(of haar) dagprogramma: ’s Ochtends vroeg uit de veren, zeilen naar Utrecht waar in het centrum bij snackbar Happy Snacks een zak patat en frikandel wordt verorberd. Als ontbijt he! Dan doorvliegeren naar Amsterdam om te lunchen met een broodje shoarma. En tenslotte bij Bloemendaal de Noordzee op om te dineren met een paar haringkies. De avondvlucht terug naar Texel om van een verdiende nachtrust te genieten. Ik lik mijn vingers af bij zulk een fenomenaal bestaan.
Het menselijk bestaan in een notendop. Eigenlijk natuurlijk het meeuwenlijk bestaan. Kent u trouwens die dichtbundel van Ed. Hoornik met de titel ‘Het menselijk bestaan’. Een twaalftal prachtige sonnetten, waaronder:

Een vrouw beminnen
Een vrouw beminnen is de dood ontkomen,
weggerukt worden uit dit aards bestaan,
als bliksems in elkanders zielen slaan,
tezamen liggen, luisteren en dromen,
meewiegen met de nachtelijke bomen,
elkander kussen en elkander slaan,
elkaar een oogwenk naar het leven staan,
ondergaan en verwonderd bovenkomen…….. et cetera

Een fragment uit de bundel: ‘Het Menselijk Bestaan’ van Ed. Hoornik 

lam

Lezen die bundel mensen, het is lente!

Ik citeer uit het hoofd en kan er hier en daar naast zitten, hoop dat u mij dat vergeeft.
Feit is dat de lente is begonnen, vandaag violen voor de tuin gekocht, veel violen. Nu maar hopen dat ze ook mooi klinken, ook zonder contrabas.
Over de contrabas en andere strijkinstrumenten volgende keer meer.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint