Archief

december 2016

Kerstblog 2016

Lieve Vrienden,

Dit blog gaat viraal en upstream op de site van de Roode Bioscoop en die van Theatergroep Flint. Vanaf 1 januari 2017 verschijnt mijn blog louter op de Flintsite. Dus als u in het nieuwe jaar blogs van mij wilt lezen dan moet u dat doen op de site van Flint. Dit is louter uit praktische overwegingen, ik blijf de Roode Bioscoop op de voet volgen maar gun mezelf even wat rust om op adem te komen.

Als ik een wens mag doen voor het nieuwe jaar alvast, voor mezelf maar waarschijnlijk ook voor u, dan wens ik verschoond te blijven van nieuws over Geert W. de zelf gekroonde Koning van de moderne nieuwsvergiftiging. Mijn God, wat heeft die man mijn ochtendhumeur en krant vaak vergald met zijn gepommadeerde Mozartkop. Hij heeft publicitair talent, daar is geen twijfel over, maar voor de rest zie ik geen talenten. Mijn advies: negeren, negeren en nog eens negeren. Zijn politieke agenda beslaat een A4tje. Zonder spelfouten dat dan weer wel, reuze knap. Maar Heeren journalisten, asjeblieft, elk artikel over zijn persoon of zijn partij is er een te veel.
Danku, dit moest er even uit en het is eigenlijk ook de enige wens die ik heb voor het nieuwe jaar, nou ja, los van de grootste en meest gekoesterde wens om verschoond te blijven van lichamelijk ongemak. Maar die wens heeft u vast ook voor uzelf.

boven-is-het-stil

Om me voor te bereiden op een aanlokkelijke leesperiode in 2017 ben ik maar vast begonnen. Net twee schitterende boeken gelezen van een schrijver uit Wales: Cynan Jones. Weinig woorden veel gedachten, in de verte doet het me denken aan het boek van Gerbrand Bakker: Boven is het Stil. En daarom meteen maar begonnen met de nieuwe van Gerbrand Bakker. “Jasper en zijn baas” heetti geloof ik. Begin belooft veel al zijn het wel veel woorden maar het is ook een dagboek. En de nieuwe van Ilja Leonard Pfeijffer heb ik ook al in huis, 700 bladzijden, ahum, wie had het over weinig woorden? Nu ja, de uitzonderingen bevestigen de regel.
Maar zekerlijk verheug ik me enorm op lezen in het nieuwe jaar. En dan te bedenken dat ik een jaar van mijn leven geweigerd heb om te lezen! Ok, ik was jong en onbezonnen, een jaar of 19/20, en ik dacht op dat moment dat het lezen van andermans gedachten en hersenspinsels mijn eigen ontwikkeling als denker/mens/artist nadelig zou beïnvloeden. Ik wilde zo graag alles zelf kunnen bedenken. Haha, wat een misvatting bleek dat te zijn. Maar toch heeft ook dat jaar zonder lezen, zonder beïnvloeding, mij gevormd. Want toen ik het belachelijke van dat leesverbod inzag en aldus ophief, ben ik als een bezetene die achterstand gaan inhalen. Mijn boekenkast puilt inmiddels uit en wat ben ik daar blij mee! Ik lees snel en misschien wat slordig maar weet meestal wel in welk boek iets staat wat ik van belang vind. Dat zoek ik dan ook op als dat nodig is. En sommige favorieten herlees ik met veel genoegen. De romans van Slauerhoff bijvoorbeeld, of Nescio en Elsschot. Steen op Steen, kent u dat? Van een Poolse schrijver, oh die naam ben ik vergeten, Symborski ofzo, een geweldig boek dat in de verte doet denken aan Beckett. Nu ja, u ziet, ik ga mij het komend jaar amuseren.
Maar eerst nog de laatste voorstellingen in de Roode Bioscoop. En komende woensdag, de langste nacht van het jaar, mag ik spelen op het terrein van de Westergasfabriek, daar heug ik me ook op. Maar vooral de kerstspecial in de Roode Bioscoop. Joepie

Uw Dienaar
Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:

Dit is de weblog van Felix Strategier, artistiek leider van Theatergroep Flint en vanaf januari 2017 ex-spullenbaas van de Roode Bioscoop. Zo goed als wekelijks deelt hij zijn bloedeerlijke ongezouten mening met dit digitale dagboek, en met u. Hij blogt over bevindingen, frustraties en schrijft soms een roddel op, of deelt een memorabel moment.

Volg ons en vind ons leuk:

Mijn eerste Blog na mijn laatste Blog

foto-poexie-express-flyer

Jaja, mijn eerste Blog na mijn laatste Blog, wat krijgen we nou! Laatste Eerste!
Bijbelse proporties zal ik maar zeggen, de eerste zullen de laatste zijn en vice versa. Ach, ik blijf geregeld schrijven voor u, voor mezelf, voor de wereld en ver daarbuiten. Laten we het daar maar op houden.
Donald Duck for president, ik heb het een jaar geleden voorspeld en ik denk dat het uiteindelijk goed is dat Donald de wereld gaat leiden en laat lijden.
Terugtrekken uit Afghanistan is prima, het hele idee om een groot hek rond de USA te plaatsen is prima. De paradox kan niet groter en zo is het maar net. De USA, het immigratieland bij uitstek, gaat zich isoleren. De indianen zullen zich in hun graven omdraaien als ze zien hoe Amerika zich de afgelopen eeuwen heeft ontwikkeld. En wij maar trots op onze voorouders die in de voorbije eeuwen Europa verlieten om zich in het land van de onbegrensde mogelijkheden te vestigen. Of voel ik toch enige schaamte. Vuurwapenbezit in de grondwet, ahum. De misdaadcijfers in de Verenigde Staten zijn verreweg het hoogste in de zogenaamd vrije westerse wereld. Maar dat heeft natuurlijk niets met die overvloed aan wapens te maken. Toch?
Wat mijn dagen nu beheerst is die stomme griep. In bed is het niet uit te houden maar gisteren was ik te beroerd om naar buiten te gaan en moest dus wel. Heb wel een boekje uitgelezen, dat is het enige voordeel van de griep. Trouwens dat gaat in januari ook veranderen, ik ben zeker niet van plan om ziek te worden maar zeker wel van plan om nog meer te gaan lezen. Mens, de hele wereldliteratuur zit op mijn gretige ogen te wachten. En heel benieuwd naar de nieuwe van Ilja Leonard Pfeijffer. Hij las een stukkie voor tijdens Crossing Border en ik was ernstig onder de indruk. Hij heeft een waanzinnig goeie stem en hij las een briljant fragment over de eerste ontroerende ontmoeting met zijn geliefde. Dat hele boek, titel vergeten, is non-fictie, alles echt gebeurd. Hij komt trouwens binnenkort lezen in de Roode Bioscoop. Ik kwam tijdens Crossing Border in Den Haag o.a. ook Gerbrand Bakker tegen, de schrijver van Boven is het Stil. Naar aanleiding van dat boek heb ik hem gevraagd een toneeltekst voor Flint te schrijven. Dat is toen, een jaar of acht geleden mislukt, dwz hij kwam in een writersblock terecht. Na mijn optreden in Den Haag bood hij aan alsnog dat stuk te schrijven. `Ik weet nu hoe het moet`, dat waren zijn  woorden. Ik verheug me. Wat  Crossing Border ook zo bijzonder maakte was Hagar Peters die en plein public vertelde dat ze door een voorstelling van Flint aan het schrijven was geslagen. Ik meen dat ze de Slauerhoff-voorstelling bedoelde. Daar begon ik van te blozen al kan dat rood aanlopen ook veroorzaakt zijn door een vastgelopen accordeon! Potdomme, ik had hem net laten stemmen en uitgerekend tijdens Crossing Border weigert ie dienst, GRRRRRR. Gelukkig kon ik hem in een ingelaste pauze repareren maar het was wel schrikken en blozen en blazen.
Dat Crossing Border Festival heeft trouwens wel mijn hart gestolen. Muziek en literatuur spelen de hoofdrol, beter kan niet.

Sal Ek Altyd Wit Wees is gestopt maar aanstaande zaterdag wellicht een klein stukje tijdens mijn laatste Café Rosso van dit seizoen. Komt allen want er is nog veel meer leuks. Het wordt een bomvolle inspirerende Rosso met Ernst Glerum, Wolter Wierbos, Saskia Meijs, BEHR, Martijn den Ouden en nog veel meer.

Uw Dienaar

Felix Strategier

Volg ons en vind ons leuk:
Copyright Theatergroep Flint